Duchowość Unii Apostolskiej Kleru Diecezjalnego.

Twórca stowarzyszenia ks. W. Lebeurier jako cel UAKD określił: „Dążenie do osiągnięcia świętości kapłańskiej, drogą samokontroli codziennej i wewnętrznej jedności z Najświętszym Sercem Jezusa”. Rysem charakterystycznym stowarzyszenia było nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusa. Sama nazwa Unia Apostolska Duchowieństwa Diecezjalnego wyraża jeden z istotnych znamion stowarzyszenia, którym jest apostolski sposób życia. Wyraża się on w jedności z Chrystusem, z biskupem, który widzialnie uobecnia jedynego Dobrego Pasterza i z prezbiterami, zespolonymi braterstwem sakramentu święceń.
We wstępie do Statutu, zatwierdzonego przez Kongregację ds. Duchowieństwa pismem z dnia 18 października 1995 r. wyjaśniona jest istota stowarzyszenia w słowach: Unia Apostolska Kleru założona początkowo jako stowarzyszenie kapłanów diecezjalnych i faktycznie otwarta także na diakonów i biskupów...jest Unią: gromadzi duchownych diecezjalnych, którzy pragną żyć we wzajemnej życzliwości i świadczeniu sobie pomocy; jest Apostolska: faktycznie zrzeszenie to zmierza do popierania życia apostolskiego, czyli życia prowadzonego przez wyświęconego szafarza na wzór życia apostolskiego, zakorzenionego w Chrystusie i poświęconego posłannictwu; jest Unią Kleru: otwartą zatem na tych, którzy przyjęli Sakrament Święceń, aby służyć, każdy w swoim zakresie, Kościołowi Jezusa Chrystusa. Z tekstu wynika, że UAKD nie ma odrębnej duchowości. Jej właściwością jest duchowość kapłana diecezjalnego. Dlatego celem UAKD jest formacja prezbiterów w duchu, czy charyzmacie własnej diecezji. Inkardynacja nie stanowi jedynie zewnętrznej formy kanonicznej przynależności prezbitera do Kościoła lokalnego, ale jest łaską i drogą do świętości osobistej w klimacie świętych, błogosławionych, czy znamienitych świadków wiary, jakimi ubogacona jest wspólnota diecezjalna. Z kolei łasce uświęcania osobistego i wspólnotowego prezbiterów odpowiada charyzmat apostolski i misyjny posługiwania z entuzjazmem i gorliwością w dziele ewangelizacji. Tak rozumiana duchowość prezbitera diecezjalnego przełamuje dylemat wyboru między jego esse i agere, między kontemplacją i działaniem, między mistyką i ascezą.

Ze statutów Unii Apostolskiej Kapłanów:
1. Unia Apostolska Kleru jest stowarzyszeniem otwartym na duchownych diecezjalnych, którzy zobowiązują się we wzajemnym wsparciu, realizować w pełni życie według Ducha, poprzez pełnienie posługi. Jej cecha charakterystyczna polega na uprzywilejowaniu braterstwa, wypływającego z sakramentu Święceń, w celu popierania wśród duchowieństwa i w Kościele życia wspólnotowego, wzorowanego na modelu [wspólnoty] apostołów z Chrystusem, zanurzonego we wspólnocie Trójcy i wyrażającego się w miłości pasterskiej.
2. Członkowie Unii Apostolskiej poświęceni i posłani jak wszyscy wyświęceni szafarze dla służby ludowi Bożemu, podzielają trudy i nadzieje świata, wzbudzając i rozwijając odpowiedzialny udział świeckich we wspólnym i jedynym posłannictwie Chrystusa, ponieważ także oni są aktywnymi podmiotami nowej ewangelizacji.
3. Unia Apostolska Kleru zaprasza swoich członków, do przeżywania Sakramentu Święceń poprzez duchowość, czyli doświadczanie i kroczenie w Duchu Kościoła partykularnego, do którego są inkardynowani, w przekonaniu, że w przynależności i poświęceniu się własnej Wspólnocie diecezjalnej, odnajdą źródło zrozumienia własnego życia i posługiwania.

Na prośbę ks. Arcybiskupa, wszystkich zainteresowanych Unią Apostolską Kapłanów proszę o osobisty kontakt do dnia 28.04.2012.

Ks. Wiesław Kruczyński
Tel. 603 883 755