Wiara, nadzieja i miłość to trzy cnoty teologalne stanowiące fundamentalną wartość życia człowieka. W dzisiejszym świecie, gdzie eliminuje się chrześcijański system wartości potrzeba ludzi, którzy zaczną o nich głośniej mówić. Można było się o tym przekonać w sztuce Ernesta Brylla „Wieczernik”. Tematyka wciąż aktualna, ponadczasowa, tym bardziej do medytacji przed niedzielą palmową.

Od 7 do 9 marca 2018 r. w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym nr 1 w Policach trwały rekolekcje wielkopostne. W tym wyjątkowym czasie uczestnikom spotkania towarzyszyło hasło „I tak Bóg Cię kocha”. Nauki rekolekcyjne prowadziła s. Gracjana ze Wspólnoty Sióstr Uczennic Krzyża, której towarzyszyli i pomagali: s. Katarzyna UK, p. Adam Kuliś oraz wolontariuszki.

28 lutego 2018 r. w Zespole Szkół nr 6 w Szczecinie, przy współudziale Sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa, odbył się X Wojewódzki Recytatorski Konkurs Poezji i Prozy Religijnej oraz Religijnej Poezji Śpiewanej. Konkurs odbywał się pod honorowym patronatem Jego Ekscelencji Księdza Arcybiskupa Andrzeja Dzięgi oraz Prezydenta Miasta Szczecin i Zachodniopomorskiego Kuratora Oświaty.

7 marca 2018 r. o godz. 11.00 rozpoczął się etap diecezjalny XXVIII Olimpiady Teologii Katolickiej pt. "Pokój i nadzieja dla Europy w nauczaniu Benedykta XVI i Franciszka". Wzięło w nim udział 18. uczniów reprezentujących 6 szkół z terenu Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Zawody II stopnia polegały na rozwiązaniu w ciągu 45 minut pisemnego testu jednokrotnego i wielokrotnego wyboru oraz odpowiedzi na pytania otwarte.

5 marca br. o godz. 11.00 w sali konferencyjnej budynku Kurii Metropolitalnej Szczecińsko-Kamieńskiej w Szczecinie odbył się II etap Olimpiady Znajomości Afryki. Wzięło w nim udział 12. uczniów reprezentujących 5. szkół ponadgimnazjalnych z terenu województwa Zachodniopomorskiego, którzy zakwalifikowali się do etapu okręgowego.

„Pan sam da wam znak” – katecheci w Ziemi Świętej

„Pan sam da wam znak” (Iz 7,14) – to temat wiodący katechetycznych „rekolekcji w drodze”, zorganizowanych przez Wydział Wychowania Katolickiego Kurii  Metropolitalnej w Szczecinie, a poprowadzonych przez ks. dr. Pawła Płaczka, dyrektora Wydziału. Oprócz Ks. Dyrektora, w tych rekolekcjach, przeżywanych w Ziemi Świętej w dniach 8 – 15.11.2017 r., katechetom towarzyszyli: s. Agnieszka Piątkowska fel. – Wizytatorka Diecezjalna, ks. lic. Robert Kaszak, ks. dr Zbigniew Jaworski i p. Magdalena Zarębska – Kulesza, Zachodniopomorski Kurator Oświaty.

Rekolekcje rozpoczęliśmy na Polu Pasterzy -  w miejscu, gdzie Anioł ogłosił pasterzom narodziny Syna Bożego. Czy poczuliśmy się jak pasterze, którzy dostąpili zaszczytu usłyszenia tej wspaniałej Nowiny? W czasie pierwszej mszy św. na tej Świętej Ziemi, ks. Paweł  mówił: ”Jezus rodzi się w żłobie. Żłób – to znak bardzo trudny do odczytania. To symbol grzechu, do którego człowiek ciągle wraca”. Jezus rodzi się w takich warunkach, żeby odnaleźć człowieka w samym środku jego grzechu. - Nie szukajmy Boga tylko w świątyniach, ale starajmy się odnajdować Go w naszych doświadczeniach grzechu – usłyszeliśmy.

Drugi dzień pielgrzymki spędziliśmy w Betlejem. W Bazylice Narodzenia Pańskiego, w Grocie, w której srebrna gwiazda wskazuje uznawane od początku chrześcijaństwa miejsce narodzenia Jezusa, oddaliśmy Mu cześć przez ucałowanie tego skrawka Świętej Ziemi. W kościele św. Katarzyny, czasie mszy św. ks. Robert w homilii nawiązał do żłobu – jako znaku. Mówił o „żłobie serca, żłobie naszej codzienności”. - Jezus przychodzi do nas jako Niemowlę, bo niemowlę prowokuje autentyczność i wyzwala w nas dobro, które odkrywamy i dzielimy się nim z innymi (…) Stańmy w prawdzie ze wszystkimi naszymi niedomaganiami  i znajdźmy w sobie dobro – zachęcał kaznodzieja. W Grocie Mlecznej, gdzie według tradycji Święta Rodzina zatrzymała się podczas ucieczki do Egiptu, zostawiliśmy prośby małżonków modlących się o potomstwo. Następnie „udaliśmy się z pośpiechem w góry” (tak jak Maryja, tyle, że autokarem),  do domu Zachariasza i Elżbiety.

W  Ain Karem, na dziedzińcu zewnętrznym koło kościoła Nawiedzenia,  witają nas tablice ze słowami modlitwy „Magnificat” w 47 językach, także w naszym.  W tym pięknym miejscu prosiliśmy o umiejętność naśladowania Maryi w przedkładaniu spraw drugiego człowieka nad swoje. Trzeci dzień naszych rekolekcji rozpoczęliśmy w Jerozolimie - Drogą Krzyżową. Znamy słowa Ewangelii mówiące o męce i śmierci Pana Jezusa; wiele razy uczestniczyliśmy w nabożeństwie Drogi Krzyżowej, dlatego mogłoby się wydawać, że jesteśmy przygotowani merytorycznie, duchowo i emocjonalnie do przejścia tą Drogą, którą przebył Jezus. Nie jesteśmy, bo do tego nie można się przygotować. Ks. Paweł zachęcał nas, abyśmy wzięli ze sobą intencje swoje i tych, co nas o to prosili oraz swój krzyż, na który nie zawsze się godzimy.

Szliśmy z modlitwą na ustach, a chwilami w milczeniu. Może denerwował nas tłum „kupczących”, usiłujących coś nam sprzedać?  Może mieliśmy pokusę zatrzymać się i coś kupić? Tylko Pan Bóg wie, ile waży krzyż każdego z nas. Ostatnie pięć stacji Drogi Krzyżowej znajduje się w Bazylice Grobu, a właściwie: Bazylice Zmartwychwstania. Całowaliśmy Kamień Namaszczenia, klęczeliśmy w miejscu ukrzyżowania, byliśmy w Grobie Jezusa. Staraliśmy się zachować te obrazy i  przeżycia w swoich sercach, żeby pogłębiać w sobie świadomość, że to wszystko dzieje się teraz, a nie należy tylko do historii. W czasie Eucharystii ks. Paweł postawił pytanie: co łączy Betlejem z Golgotą? Jezus leżał  w kamiennym żłobie, który powinien nam się kojarzyć z ołtarzem, na którym składa On ofiarę z samego siebie, gdyż po to przyszedł na świat. I druga myśl do rozważenia: Jezus wkracza na Golgotę jako Król i Zwycięzca i składa tam ofiarę Ojcu w pełnym akcie wolności. Składa ją za nas. Czy my o tym pamiętamy? Kolejne miejsce, to Bazylika Zaśnięcia NMP, z polskim akcentem: ikoną Matki Bożej Częstochowskiej. Śpiewać w takim miejscu „Czarną Madonnę” - to wielkie przeżycie.

Byliśmy w Wieczerniku, uznanym za pierwszy kościół chrześcijański. To przykre, że w miejscu Ostatniej Wieczerzy nie można dzisiaj odprawiać mszy św. Jakie miejsce jest tego bardziej godne niż to? Dziękujemy Bogu za Eucharystię i kapłaństwo oraz  za to, że jesteśmy w tym świętym miejscu. Na zboczu Wzgórza Syjon położony jest kościół św. Piotra „In Gallicantu” („Przy pianiu koguta”). Na jego szczycie umieszczony jest metalowy kogut –  znak zdrady św. Piotra. Czy ta historia dotyczy tylko Piotra? Czy w tym miejscu potrafimy zadać sobie pytanie: jak wygląda moja odwaga bycia chrześcijaninem? A może jeszcze bardziej konkretnie: ile razy Go zdradziłem? Czy chociaż później zapłakałem? Panie, daj mi łaskę płaczu i powrotu do Ciebie.

Wieczorem stanęliśmy przy Ścianie Płaczu, miejscu dla Żydów najświętszym, do którego przybywają z całego świata. My jesteśmy tutaj trochę z ciekawości, ale też po to, żeby się pomodlić. Przy okazji możemy się czegoś nauczyć od naszych „starszych braci w wierze”: całkowitego oddania się modlitwie. Oni to potrafią, a my?  Czwarty dzień naszych rekolekcji przypadł na 11 listopada -  Święto Niepodległości. W drodze na Górę Oliwną, z dumą śpiewaliśmy w autokarze pieśni patriotyczne i modliliśmy się w intencji Ojczyzny. Na Górze Oliwnej Jezus nauczał swoich uczniów, a patrząc stąd na Jerozolimę, przepowiedział jej zniszczenie. Stoimy tutaj i zastanawiamy się, czy potrafimy odczytywać Boże znaki. Jakim znakiem jest dla nas Skała w Bazylice Konania, którą według tradycji Jezus zrasza krwawym potem? A może wydaje nam się, że wiemy, co On przeżywa, bo nas też ktoś zdradził czy opuścił? Ale my nie dźwigamy na swoich barkach grzechów całego świata… Czy Jego lęk, osamotnienie i krwawy pot, to nie jest też moja wina?  Ktokolwiek nauczył nas modlitwy „Ojcze nasz”, był tylko przekazicielem słów Jezusa. Jesteśmy tutaj, gdzie uczy On uczy nas jak rozmawiać z Ojcem. Dzisiaj, 11 listopada stoimy przed tablicą z tekstem tej modlitwy, ufundowaną przez żołnierzy  8. Brygady Strzelców Karpackich. To przypadek? „Pan sam da wam znak…” Kolejne miejsce, znane nam z kart Ewangelii, to Ogród Oliwny, w którym Jezus często przebywał i w którym został pojmany. Patrząc na drzewa oliwne,  dziękujemy Mu, że uczy nas mówić: „bądź wola Twoja”. Tego dnia Eucharystia  sprawowana jest w Betanii, miejscu często nawiedzanym przez Jezusa, bo tu mieszkają Jego przyjaciele: Łazarz, Marta i Maria. Tutaj polecamy Bogu naszych przyjaciół.

Homilia wygłoszona przez ks. Zbigniewa miała dwa wątki: biblijny i patriotyczny. Pierwszy nawiązywał do postawy sióstr Łazarza, a drugi dotyczył miłości Ojczyzny. Ks. Komandor, łącząc te dwa wątki, podsumował: „ Musimy znaleźć czas dla Boga i dla siebie, abyśmy mogli godnie żyć i pracować dla naszej umiłowanej Ojczyzny, dla Kościoła i dla zbawienia siebie i całego świata”. Po mszy św. odwiedziliśmy Grób Łazarza, a następnie przez Jerycho udaliśmy się do miejsca chrztu Jezusa w rzece Jordan. Tam odnowiliśmy przyrzeczenia chrzcielne i dziękowaliśmy za swój chrzest. Ten dzień zakończyliśmy krótkim wypoczynkiem nad Morzem Martwym (niektórzy też kąpielą w morzu). W niedzielę 12.11 opuściliśmy Betlejem i udaliśmy się w kierunku Galilei. W miejscowości Jaffa, uważanej za najstarszy port na świecie odwiedziliśmy kościół św. Piotra, przeszliśmy uliczkami starego miasta do domu Szymona Garbarza i zamoczyliśmy  stopy w morzu. Kolejny przystanek na naszym pielgrzymim szlaku, to Kana Galilejska. W naszej grupie było osiem par małżeńskich, które w tym szczególnym miejscu, w czasie mszy św. odnowiły śluby małżeńskie. Odnowienia ślubów dokonały też siostry zakonne: s. Agnieszka i s. Marzena, jako oblubienice Chrystusa. Były to wzruszające chwile dla całej grupy, ponieważ czuliśmy się jak świadkowie na ślubie, a nasza radość była dziesięciokrotna. Było też słowo rekolekcjonisty: - W tym miejscu Maryja powiedziała: „zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. Wyjdźcie stąd z tym słowem- zachęcał ks. Paweł.

Po opuszczeniu Kany Gal. udaliśmy się do Nazaretu, do Bazyliki Zwiastowania, gdzie rozważaliśmy prawdę zapisaną na ołtarzu  w Grocie Zwiastowania: „Tutaj Słowo stało się Ciałem”. Trudno uwierzyć, że jesteśmy właśnie tutaj. Piąty dzień naszej pielgrzymki obfitował w niezwykłe przeżycia. „Góra Tabor” – to brzmi tak  wzniośle. To na niej dokonało się coś, co przekracza ludzkie wyobrażenia: „Tam przemienił się wobec nich”(Mk 9,2). Nas też Jezus zaprosił na tę Górę. Jak powinniśmy odczytać ten znak? Jacy z niej wrócimy? Czy w naszym życiu coś się zmieni? Msza św. przeżywana w tak wspaniałej scenerii, w kościele z niezwykłymi mozaikami, że aż chce się powtórzyć za Piotrem: „Panie, dobrze, że tu jesteśmy”. Ks. Paweł w kolejnej nauce uświadamiał nam, że doświadczenie Góry Tabor przygotowało Jezusa na Golgotę. Bycie „Synem umiłowanym” dało Mu siłę, której potrzebował na innej górze -  tej z krzyżem. Nauka dla nas: Bóg często daje nam słowo „na zapas”. Musimy uczyć się od Maryi, która jest mistrzynią w zachowywaniu, rozważaniu i realizowaniu Bożego Słowa. I przesłanie dla katechetów: „Przepowiadajmy Słowo Boże zawsze w czasie teraźniejszym: Jezus się rodzi, Jezus umiera, Jezus się przemienia…

W tym miejscu uczmy się tego „słowa na zapas”, tej teraźniejszości przepowiadania i tej fascynacji Obliczem Jezusa”. W tej bazylice zawsze są tłumy ludzi, a my nagle zostaliśmy sami, żeby móc przeżywać mszę św. w skupieniu. Bóg dał nam tę łaskę, żebyśmy poczuli się wybrani. Mamy swoje doświadczenie Góry Tabor. Jak je wykorzystamy? Po mszy św. pojechaliśmy do Hajfy, podziwiać piękne Ogrody Bahajskie, a potem na Górę Karmel. Tam,  w  sanktuarium Stella Maris , w Grocie Eliasza kilka osób z naszej grupy przyjęło szkaplerz karmelitański.  Wtorek 14.11 to ostatni dzień naszego pobytu w Ziemi Świętej, a więc też ostatni dzień rekolekcji. Pożegnaliśmy Tyberiadę i pojechaliśmy na Górę Błogosławieństw, na szczycie której stoi, zbudowany na planie ośmiokąta kościół, upamiętniający Kazanie na Górze. W otoczeniu pięknej roślinności uczestniczyliśmy we mszy św. Rekolekcjonista rozpoczął homilię słowami: „na końcu naszego pielgrzymowania Bóg daje nam znak -  mgłę. Chce, żebyśmy Go szukali w tej mgle, czyli daje nam doświadczenie Piotra”. Jezus dzisiaj zadaje nam pytanie: „Czy mnie miłujesz?” Patrzymy w kierunku Jeziora Galilejskiego, ale z powodu mgły nie widzimy go. Chcemy spotkać Boga, ale być może jakaś „mgła” Go nam zasłania.

Po mszy św. jedziemy do Kościoła Rozmnożenia Chleba i Ryb w Tabgha, czyli tam, gdzie według tradycji Jezus po raz pierwszy nakarmił tłumy. Potem modlimy się w kościele Prymatu św. Piotra, przy skale  „Mensa Christi”, zwanej „Stołem Pana”, gdyż uważana jest za „stół”, na którym Jezus spożywał ze swoimi uczniami posiłek. To tutaj ukazuje się On po raz trzeci, tutaj daje Piotrowi władzę papieską.  W czasie mszy św. zastanawialiśmy się nad odpowiedzią na pytanie: ”Czy mnie miłujesz?" Stoimy na brzegu jeziora i widzimy, że mgła ustępuje. „Pan sam da wam znak…” Czy już jestem gotowy odpowiedzieć: „Ty wiesz, że Cię kocham”? Ostatnie miasto, które odwiedziliśmy, to Kafarnaum, nazywane „miastem Jezusa”. Tutaj powołuje On pierwszych uczniów, uzdrawia, wypędza złe duchy, naucza. Modlimy się w kościele św. Piotra, który jest zbudowany nad domem świętego. Ostatnim akcentem naszej pielgrzymki jest rejs po Jeziorze Galilejskim. Płynąc łodzią, słuchamy słów Ewangelii. „Dlaczego zwątpiłeś, człowiecze małej wiary?” – pyta mnie Jezus. Pogoda się poprawiła, słońce przegląda się w wodzie. „Pan sam da wam znak…”

Jadąc na lotnisko, dziękujemy Bogu i ludziom za wspaniałe rekolekcje. Wspaniałe – dzięki organizatorom, kaznodziejom i wszystkim, bez wyjątku, uczestnikom. Szczególnie dziękujemy pani Danusi – przewodniczce, która zachwyciła nas nie tylko swoją wiedzą, ale też zaangażowaniem, empatią, chęcią niesienia pomocy. Nie spodziewaliśmy się przewodnika, który by tak bardzo pomagał księżom w głoszeniu Słowa Bożego, a nam – w jego przeżywaniu. Samolot już dawno wylądował na polskiej ziemi, a my dotarliśmy do swoich domów, wróciliśmy do naszych bliskich i do codziennych obowiązków. Oglądamy zdjęcia i opowiadamy o tym, co widzieliśmy i czego doświadczyliśmy. Używamy czasu przeszłego? Przecież to nie minęło, to się nadal dzieje, nasza podróż się nie skończyła. Betlejem, Nazaret, Jerozolima, Warszawa, Poznań, Szczecin – to miejsca, w których codziennie spotykamy Jezusa, a On daje nam znaki.

Iwona Łosiewicz

„Świeccy a misje”, to temat tegorocznego Sympozjum misyjnego. Odbyło się ono 21.06.2017 r. w Warszawie. Gościnnych progów użyczył Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W zjeździe uczestniczyli misjonarze świeccy i duchowni posługujący na całym świecie. Spotkania z tymi niezwykle otwartymi ludźmi doświadczyły reprezentujące naszą Archidiecezję katechetki Marzena Danowska i Ewa Januszkiewicz, które w lutym 2017 r. wzięły udział w wyjeździe do Kenii i wraz z innymi uczestnikami tej wyprawy przyczyniają się do rozpalania ducha misyjnego w sercach wielu osób. Modlitwa, atmosfera tego sympozjum i świadectwo misjonarzy, ten Boży ogień roznieciły jeszcze bardziej!

50-lecie istnienia Komisji Episkopatu Polski ds. Misji naturalnie dało przestrzeń do podsumowania jej pracy oraz wyciągania wniosków, by ją kontynuować Bogu na chwałę i ku zbawieniu człowieka. Przyzwyczajeni jesteśmy, że praca misyjna jest wpisana w powołanie kapłańskie lub zakonne. Kościół jednak coraz głębiej odkrywa rolę świeckich w swej misyjnej działalności. Dokumenty wydawane przez kolejnych papieży mówią o jej potrzebie, randze i wyjątkowości.

Dostojne grono prelegentów, m.in. ks. bp Jerzy Mazur, przewodniczący Komisji Episkopatu ds. Misji, ks. abp Edmund Piszcz, ks. abp Wiktor Skworc, o. dr Kazimierz Szymczycha, sekretarz Komisji Episkopatu Polski ds. Misji, o. prof. UKSW dr hab. Tomasz Szyszka, ks. dr Maciej Będziński, sekretarz krajowy PDRW, Barbara Uszko-Dudzińska, misjonarka świecka, pochyliło się nad tożsamością misjonarza świeckiego. Przedstawiono dane statystyczne dotyczące zaangażowania polskich misjonarzy i misjonarek na świecie po Soborze Watykańskim II. Przybliżono też stan prawnymisjonarzy świeckich i wolontariuszy w Polsce. Omawiano odpowiedzialność świeckich za misje wynikająca z sakramentu chrztu i umacnianą w sakramencie bierzmowania.

Umiejętność współpracy misjonarza duchownego i świeckiego może rodzić się dzięki próbom ich podejmowania. Tym, co jednoczy i pomaga jest miłość do Chrystusa i wola oddawania Mu całego siebie.

Prace w grupach dyskusyjnych dotyczyły przygotowania misjonarzy świeckich i wolontariuszy, wspierania ich, form, sposobów i zakresu posługi świeckich na misjach oraz sposobu życia po powrocie z misji. Sympozjum zakończyła Msza św. w katedrze warszawsko-praskiej pod przewodnictwem ks. abp. Stanisława Gądeckiego.

                                                                                                                                   Marzena Danowska

12 maja 2017 r. w budynku Kurii Metropolitalnej w Szczecinie odbyła się IV edycja Diecezjalnego Konkursu Wiedzy o Fatimie dla uczniów szkół gimnazjalnych naszej Archidiecezji.

Pierwszą Niedzielą Adwentu rozpoczęliśmy nowy rok liturgiczny i duszpasterski, który będziemy przeżywać pod hasłem: „Idźcie i głoście”. Każdy ochrzczony powinien włączyć się w misję głoszenia Ewangelii, gdyż jest do tego przez Boga powołany. Papież Franciszek wzywa, by wszyscy ochrzczeni poczuli się uczniami - misjonarzami.

10 grudnia 2016 r. w budynku Arcybiskupiego Wyższego Seminarium w Szczecinie spotkali się Katecheci i Nauczyciele z całej Archidiecezji na dorocznym Dniu Skupienia. Tematem wiodącym spotkania było „Życie między pustyniami”. W programie była adoracja Najświętszego Sakramentu, Msza Święta, konferencja o. dr. Zygmunta Kwiatkowskiego, występ dzieci ze szkoły muzycznej w Szczecinie oraz wspólne dzielenie się opłatkiem.

Chrystusowy nakaz misyjny: „Idźcie i nauczajcie”… (Mt 28,19) skłonił apostołów do opuszczenia rodzinnej Galilei i zaprowadził w daleki świat, na ateński Areopag, do Rzymu, a ich następców na nowe kontynenty. To pójście w świat, jest konsekwencją Chrztu Świętego i wiary, iż Chrystus, jest jedynym Zbawiciela człowieka, (…) „gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni” (Dz 4,12).

Dla 150 katechetów posługujących na terenie naszej Archidiecezji, 23 września, rozpoczął się inaczej niż zwykle. Zamiast do szkoły, to, z plecakiem i torebką udaliśmy się w pielgrzymkę do korzeni chrześcijaństwa w Polsce – Gniezna. 

EWANGELIZACYJNY KATECHIZM MŁODYCH – odpowiedzią na pytania współczesnej młodzieży!

W styczniu 2016 r. ukazała się nasza diecezjalna wersja Ewangelizacyjnego Katechizmu Młodych - Największa jest Miłość. Jest to nowa pozycja katechetyczna Wydziału Wychowania Katolickiego Kurii Metropolitalnej w Szczecinie przygotowana dla potrzeb duszpasterskich naszej Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Jej autorami są ks. prof. Paweł Mąkosa z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i ks. dr Paweł Płaczek z Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Szczecińskiego.

Ewangelizacyjny Katechizm Młodych to również praca szczecińskiego środowiska katechetycznego, środowiska akademickiego dwóch Uczelni i co najważniejsze samej młodzieży, która  wskazała swoje problemy i postawiła pytania jak żyć w dzisiejszym świecie i odnaleźć prawdziwe, nieprzemijające szczęście. Wśród tych problemów i trudności są m.in. pytania: Jaki sens ma moje życie? Gdzie znaleźć szczęście? Czy Bóg istnieje? Czy Bóg naprawdę mnie kocha? Dlaczego Bóg pozwala na cierpienie? Dlaczego warto wierzyć? Po co chodzić do kościoła? Która religia jest prawdziwa? Czy Kościół jest wrogiem seksu? Czy modlitwa musi być nudna? Czy katecheza to strata czasu?

Punktem wyjścia omówienia każdego z tych problemów jest w katechizmie fragment wypowiedzi chłopaka lub dziewczyny, w której mówią o trudnościach wiary i stawiają nurtujące ich pytania. Podczas prac nad redakcją katechizmu, sami stwierdzili, że młodość jest szczególnym czasem takich poszukiwań. Wyrastając z wiary dzieciństwa, uznali, że często błądzą wśród idoli, autorytetów, własnych pragnień i marzeń. I choć wszystko wydaje się im niepewne i płynne, jest w nich tęsknota za tym, co stałe, trwałe, niezmienne, wieczne. Dla jednych będzie to pragnienie wiecznego szczęścia, spełnionej miłości, dla innych – pragnienie sukcesu, sławy. Czy to wszystko jest możliwe bez Boga? Do tych trudności i pytań nawiązują zawarte w katechizmie „kapsułki” z kilkoma krótkimi tekstami, które składają się na odpowiedź wiary.

Ks. Arcybiskup Andrzej Dzięga we wstępie tej publikacji napisał do młodzieży: „Przyjmijcie tę książkę przygotowaną specjalnie dla Was. Powstała ona po to, aby odpowiedzieć na Wasze pytania, jak żyć w dzisiejszym świecie i odnaleźć prawdziwe, nieprzemijające szczęście. Zawiera ona propozycję stylu życia, w którym miłość do Boga i ludzi jest zawsze na pierwszym miejscu, bo to właśnie ona stanowi najlepszą receptę na udaną młodość i wspaniałą przyszłość.

Znajdziecie tu również postaci wielkich świętych i błogosławionych, którzy żyli na naszej pięknej, zachodniopomorskiej ziemi. Bierzcie z nich przykład i naśladujcie w codziennym życiu. Proście ich także o modlitwę i wstawiennictwo u Boga za Was samych, Wasze rodziny i wszystkich, którzy tutaj mieszkają. Niechaj cieszą się oni zdrowiem duszy i ciała, a kiedyś osiągną szczęście w niebie.

Kiedy będą nurtować Was różne pytania i wątpliwości, sięgnijcie po tę książkę, szukając odpowiedzi. Wierzę, że z Bożą pomocą je znajdziecie i będziecie coraz bardziej umacniać swoją wiarę i miłość”.

Katechizm Młodych zawiera 23 katechezy w atrakcyjnej formie graficznej (96 stron A5). Jego fragmenty zostały zaprezentowane na stronie internetowej Wydziału Wychowania Katolickiego Kurii Metropolitalnej w Szczecinie: www.szczecin.kuria.pl/katecheza/.

Okładka katechizmu została zaprojektowana tak, aby przybliżyć młodzieży historię Pomorza i jego zabytków, a sami młodzi – Szymon Curyło i Natalia Malinowska, uczniowie II LO w Szczecinie ukazują swoim uśmiechem, że warto być człowiekiem wierzącym.

 Ewangelizacyjny Katechizm Młodych to propozycja katechetyczna, która może pomóc młodzieży w wyborze Jezusa na swojego osobistego Pana i Zbawiciela. Jest to także materiał dydaktyczny do pracy z młodzieżą przygotowującą się m.in. do sakramentu bierzmowania oraz Światowych Dni Młodzieży.

Sobota 24 lutego 2018 r.

Kaplica Seminaryjna   ul. bł. Papieża Pawła VI nr 2   Szczecin

g. 10.00 – Msza św. wielkopostna

sala  konferencyjna Kurii Metropolitalnej w Szczecinie

ul. bł. Papieża Pawła VI nr 4

NASZE  MEJSCE  WE  WSPÓŁCZESNYM  KOŚCIELE

g. 11,00   - Wprowadzenie

                - Współczesne problemy z tożsamością Kościoła

                                                       – ks. prof. Tadeusza Czapiga US. Szczecin

                - Upodmiotowienie laikatu – odejściem od modelu Kościoła sklerykalizowanego

                                                       - ks. dr Kazimierz Półtorak US. Szczecin-Gryfice  

       - Dyskusja i podsumowanie (zakończenie ok. g. 14,00)

WARSZTAT: POMOCE DYDAKTYCZNE W KATECHEZIE  - dla chętnych

TRZĘSACZ

17.10.2015 r. (godz. 9.00-19.00)

Kontakt i zapisy - ks. Stanisław Krzyżanowski tel. 607 272 737  e-mail krzyzans@poczta.onet.pl

Prowadząca:

mgr Longina Cywińska

Plansze:

1. Plansza "Sakrament pokuty"

2. Plansza "Chrzcielnica"

3. Plansza "Adwent"

• 1 X A1 brystol ciemnozielony

• 2,5 X A1 brystol żółty

• 1 X A1 brystol pomarańczowy

• 3 X A1 brystol fioletowy

• 1x  A1  brystol czerwony

• 1 x A3 blok techniczny kolorowy

• Cienki drut (do robienia na drutach) lub patyk do szaszłyka

• Długa rurka do napojów

• 1 x A4 koszulka

• przeźroczysta taśma klejąca: 2 szt. x szer. ok. 5cm. ,

• przeźroczysta taśma klejąca wąska 1szt. x szer. ok. 1,5 cm. ,

• taśma dwustronnie klejąca

• długa linijka,

• ołówek,

• nożyczki,

• nożyk do tapet,

• podkładka,

• 2 duże kleje dobrze klejące np. magik

• Wypisany długopis lub drut do robienia na drutach

W dniach od 17 do 19 października 2014 r. odbyły się "rekolekcje w drodze" dla katechetów naszej Archidiecezji. Tym razem miejscem docelowym pielgrzymki było maryjne sanktuarium Dziewicy Ubogich w Belgii. Oprócz Banneux katecheci nawiedzili katedrę w Kolonii, następnie miejsca związane z Karolem Wielkim w Aachen oraz Louven - gdzie jest złożone ciało św. Ojca Damiana - misjonarza trędowatych, kanonizowanego przez Ojca Świętego Benedykta XVI. Nauki rekolekcyjne wygłosił ks. Paweł Płaczek. W rekolekcjach uczestniczyła także siostra Miriam z Sanktuarium fatimskigo w Szczecinie, która podzieliła się z katechetami swoją pracą wśród bezdomnych na Haiti. 

Pod hasłem „Szczecin Pomorz(ż)e Świętości” odbywa się letni obóz młodych stypendystów Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia w Szczecinie. Uzdolnieni gimnazjaliści i licealiści z całej Polski w dniach od 17 do 28 lipca 2014 r. spotkają się w naszym mieście

Już po raz dziesiąty, odbyła się Debata Katechetyków Polskich w Trzęsaczu. Tegorocznym tematem dyskusji było zagadnienie: Współczesność - Wiara - Katecheza. Katecheza w służbie wiary. Organizatorem spotkania był ks. prof. Andrzej Offmański. W debacie wzięli udział: ks. dr W. Olszewski i ks. dr P. Płaczek.

Światowe Spotkanie Katechetów z Ojcem Świętym Franciszkiem.

Pielgrzymka Katechetów Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej do Rzymu

Katecheci naszej archidiecezji pojechali do Kenii na zaproszenie Sióstr Felicjanek. Była to okazja, aby przyjrzeć się pracy sióstr i chociaż trochę przeżyć misyjność Kościoła, o której tak wiele mówi papież Franciszek.

Siostry opracowały plan naszego pobytu w Kenii, zorganizowały spotkania z ludźmi, którzy chcieli nas poznać  i z nami porozmawiać. Byli wśród nich: kard. John Njue z Nairobi, abp Charles Daniel Balvo – Nuncjusz Apostolski, abp. Peter Kairo z Nyeri, bp Paul Kariuki z Embu oraz bp Anthony Ireri Mukobo z Isiolo. Opowiadali nam oni o swojej pracy, a także żywo interesowali się celem naszej podróży oraz naszą pracą w Polsce. Gościliśmy w placówkach misyjnych prowadzonych przez Felicjanki: w Embu (Dom Formacyjny), w Kyeni i Matiri (szkoła i szpital), w Nyeri (centrum szkolenia katechetów), w Nanyuki (hospicjum dla ludzi chorych na AIDS), w Kipsing) – najnowszej placówce, położonej na pustyni (szkoła z internatem). Spotykaliśmy ludzi, którzy zapoznawali nas ze swoją bogatą kulturą oraz codzienną pracą. Otwartość, szczerość, gościnność, żywa wiara, radość z uczestniczenia we Mszy świętej, przepiękne śpiewy i tańce – to wszystko zostawiło w nas głęboki ślad i właśnie taki obraz zabraliśmy ze sobą do Polski.

Słowo Komisji Wychowania Katolickiego KEP do katechetów i nauczycieli

z okazji Dnia Edukacji Narodowej oraz 250 rocznicy powstania Komisji Edukacji Narodowej