Trud był wielki, bo tego dnia ulewny deszcz stwarzał problem wielu osobom niepełnosprawnym w dotarciu do autokaru. Niektórzy chcieli rezygnować, ale jednak ich siła ducha była tak duża i dotarli… Udało się…Bogu niech będą dzięki! Szczęśliwie dojechaliśmy do celu… wielką radość i wzruszenie wyraziła Halinka mieszkanka Domu Opieki Społecznej w Myśliborzu, bo dzięki pomocy osób drugich mogła być z nami i uczestniczyć w Uczcie Eucharystycznej.

U bram sanktuarium witał nas kustosz ks. kan. Janusz Zachęcki i przedstawił bardzo interesującą historię tego „kościółka”. Historyczny skromny neogotycki kościół, całe prezbiterium a szczególnie witraż umieszczony w oknie ściany ołtarzowej i drewniany ołtarz naprowadziły do refleksji oraz do głębokiego skupienia podczas Mszy św.

Msza św. koncelebrowana przewodniczył Referent Duszpasterstwa Chorych Ks. mgr dr Przemysław Pokorski w asyście ks Tadeusza Baniowskiego TChr. Piękny śpiew siostry Korneli uświetnił Eucharystię.

Po Mszy św. pielgrzymi udali się na plac kościelny, wychodząc z sanktuarium przywitało słońce – przestało padać! Czyż to nie łaska? Zapewne tak – zrobiło się piękne słoneczne popołudnie. Mogliśmy na placu kościelnym słuchać dalszej historii tego świętego miejsca. Siostra Kornelia opowiadała o początkach przybycia Sióstr do Myśliborza i o działąniu Jezusa w ich życiu zakonnym. Rozmowa z Siostrą uświadomiła, że jest to miejsce Święte, z którego rozchodzi się iskra Bożego Miłosierdzia na Archidiecezję Szczecińsko-Kamieńską i mamy tak blisko siostry Zgromadzienia Bożego Miosierdzia - apostołki Bożych tajemnic.