Jako katecheci doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, jak bardzo ważnym elementem naszego życia winna być modlitwa. Owszem, jest ta informacja bardzo mocno zakorzeniona w naszych umysłach, ale czy w naszych sercach również? Czy nasze życie w całości jest modlitewnym „tchnieniem nowego serca”?

Na te wymagające pytania musieliśmy odpowiedzieć Jezusowi oraz sobie samym podczas tych listopadowych, mroźnych już dni. Musieliśmy zmierzyć się z nimi, jako wierzący, którym powierzono szczególny mandat, zadanie szerzenia Dobrej Nowiny o Zbawieniu tam, gdzie zawiodły już te pierwotne i podstawowe elementy wychowania chrześcijańskiego, jak również tam, gdzie wiara jest bardzo żywa i owocna.

Konferencje i nabożeństwa prowadzone przez ks. Dariusza stopniowo stawały się solą, nadającą smak w naszym codziennym życiu, przypominały nam, jak ważną rzeczywistością jest serce czyste, otwarte a przede wszystkim serce wdzięczne, trwające wciąż w dziękczynieniu i na modlitwie. To trudna sztuka. Nie da się jej pojąć samemu. Modlitwa jest darem Ducha Świętego, nie jest czymś, co wypływa samoistnie z nas samych. Pokusa jest wielka, by być samowystarczalnym, jednak z całą stanowczością musimy naszą „zranioną pychę wysłać w kosmos” jak zaakcentował to ojciec rekolekcjonista.

Czas rekolekcji to również czas na wspólne dzielenie się wiarą, doświadczeniem życiowym i z pracy zawodowej. Zaowocował on tym, że jesteśmy o wiele bogatsi w naszej pracy katechetycznej. Pełni zapału wracamy do naszych domów, szkół i parafii. Chcemy owocniej pracować na chwałę Pana.

                                                                                           Michał B. Ikert