Uroczystość opłatkowa została rozpoczęta o 9.30 Adoracją Najświętszego Sakramentu i Spowiedzią, po których  była Msza Święta celebrowana, na prośbę naszego Ordynariusza przez J.E. Ks. Biskupa Jana Gałeckiego w asyście Ks. Arkadiusza Wieczorka – Wicerektora Seminarium oraz Ks. Tomasza Ceniucha - Referenta Duszpasterstwa Chorych. W wygłoszonym słowie Ks. Arkadiusz Wieczorek nawiązując do Roku Wiary, a także tematu duszpasterskiego w Kościele w Polsce wskazywał na potrzebę odradzania wiary i przemieniania świata Dobrą Nowiną, mimo, że nie zawsze musi się ona wszystkim podobać. Podkreślił tez godność ludzi chorych.  .

Po ukończonej Eucharystii wszyscy przeszli do refektarza seminaryjnego na wspólne podzielenie się opłatkiem, składanie życzeń świąteczno-noworocznych oraz śpiewanie kolęd. Duże zainteresowanie wzbudziły jasełka wystawione przez Alumnów pierwszego roku.

Istotą tego spotkania jest nie tylko wspólne spędzenie czasu, czy ciepły poczęstunek, ale przede wszystkim wspólna modlitwa i wzajemne relacje, budowanie więzi,  dostrzeżenie w drugim człowieku wartości i uczuć. Dla osób niepełnosprawnych to wspólne rodzinne spotkanie wypełnia ogromna radość i wdzięczność, że mogą się spotkać, porozmawiać, że ktoś uściska ich dłoń, przytuli i o nich myśli. Są osoby, które na co dzień nie mogą w sposób swobodny i otwarty wyrazić swoich emocji czy uczuć, dlatego takie spotkania są oczekiwane. Spotkanie opłatkowe pozwala również na nawiązywanie nowych znajomości i na obecność w miejscu i wśród ludzi, gdzie nie trzeba się kryć ze swoją chorobą, czy niepełnosprawnością mimo tak mocno rozpowszechnianego przez cywilizację śmierci kultu zdrowia i młodości. Uczestnicy na spotkaniu odnajdują swoje „bratnie dusze”, zapalając w sobie iskrę radości. Wśród rozjeżdżających często padają słowa: „Do zobaczenia” .
W tym miejscu serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy na różne sposoby przyczynili się do przygotowania i przeprowadzenia spotkania. Chorym i opiekunom za przyjazd (pozdrawiamy również wielu chorych, którzy łączyli się duchowo bo chcieli, a nie byli w stanie dojechać - szczególnie spoza Szczecina),  Księdzu Rektorowi Seminarium, ks. Arkadiuszowi i ks. Grzegorzowi - prefektowi, za osobiste zaangażowanie, klerykom i pracownikom AWSD, s. Katarzynie i s. Irenie UK, wolontariuszom, którzy pełnili posługę przygotowawczą i obsługującą (Edyta, Iza, Paulina, Karolina, Monika, Marysi, Kasia), młodzieży ze Maltańskiej Służby z p. Krysią, p. Joannie z Caritas, która zadbała o transport niepełnosprawnych, p. prezesowi stowarzyszenia Hussar - p. Tomowi, p. Danucie przedstawicielce Forum Kobiet Polskich i Zespołowi „Chabry” ze Stargardu Szczecińskiego. Szczególne podziękowanie kierujemy do księdza biskupa Jana, który pomógł wytworzyć bardzo rodzinną atmosferę tego spotkania.

Tekst: Elżbieta Palczak i ks. Tomasz Ceniuch

Zdjęcia: Elżbieta Palczak